ŠKODAtours

Tourdroom komt uit dankzij ŠKODA

Op 20 juli zag ik dat ik een telefoontje vanuit ŠKODA gemist had. Een paar dagen eerder had ik met vrienden nog op de fiets gezeten bij ‘Prof voor een dag’. Wilde de organisatie misschien de dag evalueren of…? Vanaf dat moment ging mijn hart sneller kloppen als ooit tevoren. Zou ik de gelukkige winnaar zijn van de VIP-trip naar Alpe d’Huez?

Ik belde zo snel mogelijk terug naar ŠKODA. De medewerkster die ik aan de telefoon kreeg zei tegen me ‘dat ik even moest gaan zitten’. Vanaf dat moment ging het snel. Ik was de grote winnaar van de Backseat reporter actie. Ik mocht naar de Alpe d’Huez om verslag te doen vanuit de koers. De Nederlandse berg waar ‘wij’ een grote historie hebben en waar ook de Nederlandse wielerfans inmiddels naam hebben gemaakt. Nadat ik enigszins van de shock bekomen was, kreeg ik het verzoek om het stil te houden tot het moment dat ŠKODA het naar buiten zou brengen. Een flinke uitdaging, want dit wilde ik met de hele wereld delen.

Op vrijdag (de dag voor de twintigste etappe) vlogen we van Schiphol naar Lyon, waar we bij aankomst opgevangen werden door het ŠKODA Hospitality-team en die ons naar het hotel te Grenoble vervoerden. Ik schrijf ons omdat er vanuit ŠKODA een begeleider mee was en ik ook nog een vriend mee mocht nemen. Bij het hotel aangekomen konden we plaatsnemen in onze kamer. Daar lag een welkomstpakket met onder andere de officiële groene trui. ’s Avonds was er een diner met alle genodigden van de negentiende en twintigste etappe. Een groot gezelschap maar daardoor zeker niet minder gezellig. Aan onze tafel schoof Stephen Roche aan. We blikten vooruit op de etappe naar de top van de Alpe d’Huez en stonden ook stil bij zijn imposante wielercarrière.

Om kwart voor zeven stonden we klaar voor de ‘early bird’ fietstocht. Op schitterende fietsen trokken we erop uit om even de beentjes los te rijden. Tijdens de fietstocht maakte we kennis met onze chauffeur van de dag. Het was niemand minder dan Malcolm Elliot. Die in zijn hoogtijdagen het in de sprint opnam tegen onder andere de Nederlanders Matthieu Hermans en Jean-Paul van Poppel. In 1989 won deze sprinter het sprinterklassement in de Ronde van Spanje. Dat het een aardige coureur was, bleek ook uit zijn skills in de ŠKODA Superb. Na opgefrist te zijn vertrokken we (in de ŠKODA Superb met eigen naam op de auto) naar het VIP Village Depart in Modane. De startplaats van de twintigste etappe. Met de accreditatie die wij kregen gingen alle deuren open. Na kort geneusd te hebben in het VIP-dorp was het toch echt tijd om op bij de teambussen te gaan kijken. Waar ik drie weken eerder nog vanachter de hekken een kijkje moest nemen, stond ik nu gewoon eerste rang. Allereerst een foto met de fiets van de uiteindelijke tourwinnaar Chris Froome gemaakt en ook de andere teams goed van dichtbij kunnen bezichtigen. Bij het startpodium nog kort gesproken met Bauke Mollema en hem een goede dag gewenst. Kort daarna nog Quintana en de hele Movistar-ploeg van dichtbij gezien. Vervolgens was het al weer tijd om ons op te maken voor de start van de etappe. We vertrokken kort voor het peloton en reden met hoge snelheden naar de eerst col van de dag De Col de la Croix de Fer. Tijdens deze tocht moet je beschikken over een sterke maag, want de auto mag dan wel een perfect wegligging hebben, het continu nemen van bochten en het op en neer gaan bergop- en bergafwaarts gaat sommige niet in de koude kleren zitten. Tijdens de beklimming zijn we onderweg gestopt om te picknicken en een blik op het dal te werpen. Een prachtig uitzicht op de omliggende bergen en mooi om al die wielerliefhebbers zijn/haar favoriete renner/team aan te moedigen. Na de picknick zijn we verder gescheurd om het naderende peloton voor te blijven. Op weg naar de helikoptervlucht zijn we nogmaals kort gestopt om de renners te zien passeren. Dit was op een paar kilometers van de voet van de Alpe d’Huez. Dan is het grote moment daar. De VIP-helikopter staat klaar om ons tijdens de beklimming van de Alpe d’Huez een uniek kijkje op ‘onze’ berg te geven. Dit was echt een kippenvelmoment. Je kijkt neer op de 21 haarspeldbochten en ziet een massa van enthousiaste wielerliefhebbers samengepakt op de berg staan. De oranje rook (uit bocht 7) is vanuit de helikopter prachtig te zien en ook de renners zie je stuk voor stuk omhoog peddelen. Na zo’n twintig minuten vanuit de lucht te hebben gekeken was het tijd om ons op te maken voor de finish. Met nog zo’n 6 km te gaan voor de Franse etappewinnaar staan we zo’n vijftig meter van de finishlijn de renners op te wachten. Wat een sfeer was dat. Vanwege de drukte op de Alpe d’Huez en het feit we op tijd terug moesten zijn voor het afsluitende diner zat een plek op het podium er helaas niet in. Hoezeer het me ook gegund was. Waarschijnlijk had ik dan nu nog op de top gestaan, gezien de grote massa (publiek, volgauto’s, teambussen, genodigden en pers) die de berg nog af moest. Onder begeleiding van de Franse Gendarme werden we naar het dal gebracht en kon ik nogmaals de sfeer proeven van de Alpe d’Huez. Wat een menigte omdat zo vanuit de auto te zien. Vanuit de lucht was het al overweldigend, maar om het al naar beneden rijdend nogmaals van dichtbij te kunnen meemaken is echt VET! Vooral onze eigen bocht. Bocht nummer 7. Wat een carnaval is daar aan de gang zeg. Feestende, hossende, veelal verkleedde Nederlanders met een pot bier in de hand. Machtig mooi om te zien. Nadat we afscheid namen van onze chauffeur Malcolm werden we welkom geheten in het prachtige Grand Hotel te Grenoble. Na een frisse douche maakten we ons op voor het afsluitende diner. Tijdens deze avond stonden we met z’n allen stil bij deze onvergetelijk ervaring. Na afloop met een leuk stel gasten nog een paar biertjes gedronken in het centrum. Een prachtige afsluiting van een schitterende dag. Mag ik dat zeggen. Ja dat mag ik zeggen! ’s Ochtend na het heerlijke ontbijt vertrokken we richting Lyon voor de terugvlucht naar Schiphol. Waar ik dagen droomde van de belevenis van de Tour, is het nu tijd om te dromen over de Tour. ŠKODA bedankt voor een unieke, levenslang in mijn geheugen gegrifte ervaring.