ŠKODAtours

De historische triomf van Lars Boom

Elke sporter kent die ene dag. Die dag waarop alles lukt. De perfecte dag. Voor Lars Boom was dat de beruchte kasseienetappe tijdens de vorige Tour de France op 9 juli 2014. Na een lange droogte van maar liefst negen jaar bezorgde hij Nederland op prachtige wijze eindelijk weer een ritzege in de belangrijkste wielerwedstrijd ter wereld.

Hij wordt die ochtend wakker, doet de gordijnen open en als vanzelf verschijnt er een glimlach op het gezicht van Lars Boom. De regen komt als een geschenk uit de hemel vallen. Al jaren droomt hij tevergeefs van een natte Parijs-Roubaix, maar nu krijgt hij eindelijk zijn zin. Als voormalig wereldtopper in het veldrijden zijn de glibberige kasseistroken op weg naar aankomstplaats Arenberg een kolfje naar zijn hand.

“Iedereen had het bij het ontbijt over de regen, maar ik was heel ontspannen en had zin om te koersen,” reconstrueert Boom. “Even later bij de start in Ieper zag ik dat sommige jongens angst hadden voor de rit. Ik keek ze glimlachend aan. ‘Jij vindt het zeker leuk vandaag?’ kreeg ik te horen. Dat was wel grappig, het gaf me een lekker gevoel.”

‘Iedereen had het bij het ontbijt over de regen, maar ik was heel ontspannen en had zin om te koersen’

Het plan binnen de Belkin-formatie is duidelijk. Boom en de Belgische kasseienvreter Sep Vanmarcke mogen voor eigen kans rijden, de klassementsmannen Bauke Mollema en Laurens ten Dam kunnen rekenen op de hulp van de andere knechten. Voor Boom luidt de opdracht: zo lang mogelijk energie sparen, attent meezitten op de eerste secties met kinderkopjes en in de finale proberen iets te ondernemen. Op de derde van in totaal zeven stroken trapt de Vlijmenaar al voor de eerste keer het gaspedaal in.

“Sep en ik reden heel makkelijk over de kasseien en het peloton brak onderweg eigenlijk vanzelf in stukken. We trokken een keer goed door en reden ons toen meteen los van de groep. Het was alleen nog wel een kleine veertig kilometer naar de finish en daarop besloten we om te wachten.”

Twee stroken later wordt ploeggenoot Vanmarcke echter getroffen door een lekke band en dus moet Boom het verder alleen zien te rooien. Hij monstert zijn concurrenten en geeft af en toe flink gas om ze te vermoeien. “Ik had geen schrik voor mannen als Fabian Cancellara en Peter Sagan. Als ik een beurt op kop doortrok, merkte ik dat sommige jongens een iets mindere dag hadden. Ze riepen zelfs dat ik het rustig aan moest doen. Daardoor wist ik helemaal dat ik goed was.”

‘Sommige jongens riepen dat ik het rustig aan moest doen. Daardoor wist ik helemaal dat ik goed was’

Met minder dan dertien kilometer te gaan, komt de koers volledig in vuur en vlam te staan. Ineens zijn er drie renners van Astana vandoor: geletruidrager Vincenzo Nibali, Jakob Fuglsang en Lieuwe Westra, die afkomstig is uit de oorspronkelijke kopgroep en beulswerk verricht voor zijn kopman. Boom herkent het gevaar en is de enige uit de favorietengroep die de oversteek naar de drie Astana’s weet te maken. Als Westra eindelijk is uitgeraasd en alleen nog de kasseien van Hélesmes à Wallers moeten worden bedwongen, weet Boom dat dit zijn kans is om Nibali en Fuglsang van zich af te schudden.

“Ik wilde als eerste de laatste strook op crossen en ze lossen. Dat lukte en toen was het gewoon volle bak naar de finish. Ik dacht wel dat Cancellara en Sagan wellicht terug zouden komen, het zijn immers zulke goede renners, maar na de laatste bocht wist ik dat de zege binnen was.”

Na een beestachtige en heroïsche rit komt Boom solo over de finish in Arenberg. Hij viert het feest met zijn familie, die naar Frankrijk is gekomen. “Het was heel mooi dat Niké, de kinderen en ook mijn ouders aanwezig waren. Het was al een heel speciale dag en om het met hen te kunnen vieren maakte het extra speciaal. Dat ik mijn oudste dochter Kee kon meenemen op het podium voor de huldiging was ook erg bijzonder.”

“Sinds dit seizoen rijd ik in dienst bij Astana en sarcastisch heb ik mijn ploeggenoot Lieuwe nog wel eens bedankt voor al zijn werk die dag. Het was voor mij in elk geval de mooiste overwinning op de weg. Alles klopte gewoon die dag, het was perfect!”